هنگام تنفس خودبخود فشار تولید شده توسط عضلات بیمار (PMUS) به فشار اعمال شده توسط ونتیلاتور افزوده میگردد:
PAW + (PMUS - PEEPTOT) = (tidal volume / compliance) + (flow x resistance)
دو نکته در مورد این معادله حائز اهمیت است:
- اول اینکه در مدهای فشاری، افزایش PMUS تاثیری بر روی PAW ندارد (زیرا مقدار آن از قبل تعیین میگردد) اما سبب افزایش حجم و شدت جریان میگردد (یعنی سبب تغییر شکل منحنی حجم و شدت جریان میگردد). در مدهای حجمی افزایش PMUS سبب کاهش PAW میگردد (یعنی سبب تغییر شکل منحنی فشار میشود) ولی تاثیری بر روی حجم و شدت جریان ندارد (زیرا مقدار آنان از قبل تعیین میگردد).
- دوم اینکه لازم است PMUS از PEEPTOT بیشتر شود تا PAW به اندازه ای افت کند (و یا شدت جریان افزایش یابد) که دم ترایگر شود. در غیر این صورت آسینکرونی بیمار - ونتیلاتور روی میدهد که این نوع را به آن تلاش بی تاثیر می گویند.
وقتی بیمار تلاش دمی انجام میدهد:
۱ - PMUS سبب تغییر شکل منحنی فشار در مدهای فشاری و حجم در مدهای حجمی میگردد.
۲ - PMUS سبب تغییر شکل منحنی شدت جریان در مدهای فشاری و فشار در مدهای حجمی میگردد.
۳ - PMUS می بایست از PEEPTOT بیشتر شود تا دم ترایگر شود.
۴ - دو و سه هردو صحیح است
۵ - هیچکدام