شکل منحنی شدت جریان بازدمی هنگام محدودیت جریان
شکل منحنی شدت جریان بازدمی هنگام محدودیت جریان
بصورت طبیعی شدت جریان بازدمی با یک الگوی کاهش تک نمائی کاهش می یابد. گاهی ممکن است بازدم دوقسمتی وجود داشته باشد که نشان دهنده محدودیت شدت جریان می باشد. تحت این شرایط یک جهش اولیه شدت جریان به علت فشردن شدن گاز تنفسی در راه های هوائی مرکزی و خروج ناگهانی آن در ابتدای بازدم روی میدهد. بعد از آن شدت جریان بازدمی کاهش می یابد زیرا که شدت جریان تابعی از مقاومت و گرادیان فشاری بین آلوئول و نقطه گلوگاه (choke point) می باشد. نقطه گلوگاه محلی در راه هوائی است که سرعت جریان گاز در آن به حداکثر خود میرسد و دیگر نمی تواند از آن بیشتر شود. حداکثر سرعت جریان یک گاز در راه هوائی طبق فرمول زیر محاسبه میگردد:
VMAX = (A3 / (C x Q))1/2
در این فرمول A سطح مقطع، C کمپلیانس راه هوائی، و Q چگالی گاز است.
بنابر این نقطه گلوگاه محلی در راه هوائی است که در اثر کاهش سطح مقطع و افزایش کمپلیانس آن VMAX آن خیلی کاهش یافته و عملا از سرعت جریان گاز در حالت عادی راه هوائی کمتر میشود و بنابراین محدودیت شدت جریان ایجاد میشود. بصورت عملی میتوان محدودیت شدت جریان بازدمی را با قرار دادن PEEP برابر با صفر تشخیص داد. در ریه طبیعی رساندن PEEP به صفر سبب افزایش مقدار شدت جریان حداکثر بازدمی میشود. ولی در بیماران دارای محدودیت شدت جریان بازدمی رساندن PEEP به صفر، شدت جریان بازدمی را زیاد نمی کند. بر عکس وقتی PEEP را افزایش میدهیم ممکن است با کاهش مقاومت در نقطه گلوگاه شدت جریان بازدمی افزایش یابد.
محدودیت شدت جریان
در مورد محدودیت شدت جریان بازدمی کدام مورد زیر غلط است؟
۱ - اساسا در بیماران دچار انسداد شدید روی میدهد
۲ - همراه است با یک الگوی دو قسمتی منحنی شدت جریان بازدمی
۳ - همراه است با زمان بازدم طبیعی
۴ - موجب افزایش ثابت زمانی بازدمی می شود
۵ - معمولا با اتساع مفرط دینامیک همراه است