انسداد راه هوائی فوقانی
انسداد راه هوائی فوقانی
اوج شدت جریان دمی بستگی به دو عامل دارد:
1 - فشار رانش یعنی فشار حمایتی (PS) بالای PEEP + فشار حاصل از تلاش دمی
۲ - مقاومت دمی
اوج شدت جریان بازدمی به دو عامل زیر بستگی دارد:
۱ - نیروی رانش: حجم جاری تقسیم بر کمپلیانس + هر گونه تلاش بازدمی
۲ - مقاومت بازدمی که معمولا بالاتر از دمی است
کاهش نفس به نفس اوج شدت جریان دمی و بازدمی در موارد افزایش مقاومت رخ میدهد (مثلا بعلت انسداد راه هوائی فوقانی). راه هوائی فوقانی ممکن است ثبات لازم را نداشته باشد و در افراد چاق در حالت خواب ممکن است کولاپس پیدا کند. متعاقب کاهش شدت جریان، هیپوپنه (بصورت شدت جریان اندک) و یا آپنه (فقدان شدت جریان) ممکن است روی دهد. متعاقب این رویداد عمق خواب کم می شود و بیمار قدری بیدار میگردد و در نتیجه راه هوائی باز میگردد و اوج شدت جریان دمی و بازدمی زیاد میشود.
در مورد انسداد راه هوائی فوقانی کدام مورد غلط است؟
۱ - با کاهش سریع اوج شدت جریان دمی و بازدمی بروز میکند
۲ - فقط با کاهش شدت جریان دمی تظاهر میکند
۳ - مقاومت راه هوائی را افزایش می دهد
۴ - سبب هیپوپنه یا آپنه می گردد
۵ - با افزایش هوشیاری بیمار خاتمه می یابد