آستانه سایکل هنگام حمایت فشاری توسط حساسیت ترایگر بازدمی (ETS) تنظیم میشود. مقدار آن بصورت درصدی از شدت جریان حداکثر دمی تنظیم می شود. آستانه بالا (درصد بالا) سبب کوتاه شدن مدت هواگیری ریه ها و برعکس آستانه پائین سبب طولانی شدن مدت هواگیری ریه ها میگردد. البته با توجه به اینکه مقدار شدت جریان حداکثر دمی از یک نفس تا نفس دیگر بسته به تلاش دمی بیمار تغییر می کند، بنابراین آستانه سایکل نیز که درصدی از شدت جریان حداکثر دمی است نیز از یک نفس به نف دیگر تغییر میکند و بالطبع مدت زمان دم نیز بصورت تصادفی تغییر می کند. حساسیت ترایگر بازدمی باید بصورتی تنظیم شود که متناسب با مدت زمان ظاهری دم عصبی بیمار شود.
حساسیت ترایگر بازدمی
مدت زمان دم در حمایت فشاری به کدام عامل زیر بستگی ندارد؟
۱ - نسبت I:E تنظیم شده
۲ - تلاش دمی بیمار
۳ - مقدار حمایت فشاری تنظیم شده (PS)
۴ - مکانیک تنفس بیمار
۵ - حساسیت ترایگر بازدمی